Lege handen

Laura was voorheen muziekdocente. Haar man is overleden en met haar kinderen heeft ze al jarenlang geen contact meer. Bezoek krijgt ze zelden. Ze praat zachtjes in zichzelf, herhalende woorden, klanken, cijferreeksen, met haar vingers voorzichtig tastend, patronen volgend op een tafelkleed, op de muur, op alles wat ze tegen komt. Schuifelend zoekt ze haar weg in de ruimte.

Lees verder