miMakkus

Een miMakker draagt een rode neus en maakt gebruik van de miMakkus-methode om met mensen met dementie of een cognitieve beperking in contact te komen. De miMakkus-methode geeft specifieke mogelijkheden om contact te maken met mensen waarbij communicatie niet meer vanzelfsprekend verloopt.

Een miMakker gaat volledig uit van het hier-en-nu, met onverdeelde aandacht voor de mens met wie je contact maakt, zonder plan, met als doel om van hart-tot-hart in contact te komen. Het contact kan verstild en non-verbaal verlopen, maar ook met een lach, een traan, vrijwel onmerkbaar en subtiel of groot en uitbundig. Het inzetten van clownslogica, met lak aan regels en normen, kan een ontmoeting of situatie hilarisch maken.

Het vraagt van de miMakker om er volledig te zijn, eigen sores en besognes achter zich te laten, in te tunen op wie/wat je waarneemt, een groot observatievermogen voor wat er is en voor wat je losmaakt, open, onbevangen en respectvol te zijn, zonder oordeel, liefdevol.

Karin Blankert werkt als miMakker Katharina Kannitz. Soms verloopt het contact verstild, zonder woorden. Soms loopt alles anders en werkt Katharina’s ontwapenende hulpeloosheid en onbevangenheid ontregelend en uitdagend.

Altijd is er alle tijd om iemand echt te ontmoeten. Altijd is het contact afgestemd op de mogelijkheden van bewoners. Altijd is ze op zoek naar de emotie achter de verbale en non-verbale uitingen van een bewoner. Wat zegt of bedoelt iemand nou echt. Zo komt ze in contact, van hart tot hart, als een echt ‘maatje’, een ware miMakker.